"چراجنگ؟ پرسشی کهن که هرگز کهنه نمی شود. هرگاه در گوشه ای از جهان آتش جنگی شعله ور می شود هزاران هزار انسان از خود می پرسند چرا جنگ؟ "و براستی چرا جنگ، آیا این آخرین و تنها راه برای تثبیت حکومت هااست.کشتار انسان های بیگناه،زنان وکودکان بی دفاع،تحمل خسارت های جبران ناپذیزو...

جنگی که جز خاکستر وخرابی ثمری ندارد،هزاران انسان بی سر پناه،کودکان یتیم،مریضی وفقر اولین دستاورد آن است.براستی ارزشش را دارد.کدامین آرمان تاییدش می کند 

متشکرم  سارا برای ارسال این قطعه شعر (و چه زیبا گفت او ،  چه تلخ است سرنوشت انسان)

آدرس کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران http://www.kanoon-zanan-k.blogfa.com/

با درود

درود به شما دوستان عزیزم، شمایی که عاشق انسان بودنید انسانی که به مهنای کلمه جزء لاینفک طبیعت است،درد انسان امروز رو به خوبی می فهمید و مطمعنا از این درد در عذابید. فاصله انسان با طبیعت روز به روز بیش از قبل می شه ،انسانیت در فرهنگ لغت امروز عنصر ویرانگر معنی شده است.حتی واژه حیوان که خواستگاه نخست انسان از دل طبیعت وحشیست بی معنا ست